Świetlik

Świetlik
Świetlik lekarski, ptasie oczka, świeczki, złodziej mleczny
Euphrasia rostkoriana Hayne — Świetlik łąkowy (rodź. Scropliulariaceae).

Roślina roczna, obficie rozgałęziona. Liście ciemne, niewielkie, -ząbkowane. Kwiaty białe z fioletowymi żyłkami i z żółtą plamką na dolnym płatku. Kwiat przypomina wyglądem rozwarte wargi. Na tle zieleni kwiaty wyglądają jak świeczki lub świetliki — stąd ich nazwa.

Występuje na wilgotnych łąkach, wzgórzach, pastwiskach, w zaroślach i rzadkich lasach. Żyje półpasożytniczo na korzeniach niektórych roślin łąkowych.

Kwiaty zbiera się w czerwcu i lipcu, w pełni rozkwitu. Roślinę ścinamy tuż pod rozgałęzieniem. Nie należy zbierać roślin mokrych, nie uciskać ich i nie łamać, gdyż łatwo czernieją. Surowiec łatwo pochłania wodę,- trzeba go więc szybko suszyć, najlepiej w temp. 30*C lub w warunkach naturalnych, ale przy silnym przewiewie. Wysuszony i oczyszczony surowiec przechowuje się w potrójnych torbach papierowych.

Właściwości lecznicze

Surowcem jest ziele (Herba Euphrasiae).

Skład chemiczny i działanie
W surowcu występuje glukozyd aukubina, garbniki, cukry, żywice, olejek lotny. Wywiera działanie przeciwzapalne i ściągające.

Zastosowanie
Stosuje się surowiec głównie zewnętrznie w chorobach oczu — zapaleniu spojówek, przy światłowstręcie, nadmiernym łzawieniu, szybkim męczeniu się wzroku — w postaci przemywań i okładów.

Postacie leku

  • Odwar. Ziela świetlika łyżkę zalać szklanką letniej wody, wymieszać i ogrzewać pod przykryciem przez pół godziny (nie dopuszczając do wrzenia), następnie przecedzić. Pić 2 razy dziennie po pół szklanki płynu.
  • Kataplazm. Ziela świetlika 4 łyżki zalać szklanką wrzątku. Rozparzone ziele zawinąć w płótno (używać jako kompresy).
    Do płukań stosować odwar po odcedzeniu.